Θυμάμαι πάντα εκείνη τη σπάνια στιγμή που ανακαλύπτεις ένα τραγούδι και νιώθεις σχεδόν σαν να σε ανακάλυψε εκείνο πρώτο. Ένα τραγούδι που πέφτει πάνω σου ακριβώς τη στιγμή που το χρειάζεσαι. Που σε σηκώνει όταν είσαι πεσμένος, που σου κρατάει παρέα όταν νιώθεις μόνος, που καταφέρνει να βάλει σε λέξεις κάτι που ούτε εσύ ο ίδιος δεν μπορούσες να εξηγήσεις.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η μουσική αλλάζει τη διάθεσή μας. Ίσως γι’ αυτό ακούμε μουσική σχεδόν παντού: στο αυτοκίνητο, στο γυμναστήριο, περπατώντας μόνοι στον δρόμο, όταν χωρίζουμε, όταν ερωτευόμαστε, όταν προσπαθούμε να συγκεντρωθούμε, όταν θέλουμε να ξεχαστούμε, όταν θέλουμε να θυμηθούμε. Η μουσική μοιάζει να λειτουργεί σαν συναισθηματικό soundtrack της ζωής μας.